Małe, a niebezpieczne… Choroby odkleszczowe u psów

Najczęściej pojawiają się na przełomie marca i kwietnia – tym szybciej, im łagodniejsza zima poprzedzająca te miesiące. A im bardziej wilgotne i gorące lato, tym dłużej je obserwujemy – nawet do późnej jesieni. Atakują głównie na polanach i łąkach, kryjąc się w wysokich trawach, oraz w miejscach na obrzeżach lasów, gdzie wspinają się na niewysokie krzewy. Tam, przyczepione do spodniej części liścia, czyhają na swoją „ofiarę”. Kim są ci niebezpieczni napastnicy?


Mowa oczywiście o kleszczach. To pajęczaki, które mogą przenosić chorobotwórcze dla zdrowia zwierząt i ludzi drobnoustroje. Z roku na rok populacja tych pasożytów gwałtownie wzrasta – a tym samym rośnie również odsetek kleszczy zarażonych niebezpiecznymi patogenami, które mogą powodować niebezpieczne dla zdrowia (a nawet życia!) choroby odkleszczowe u psów.

Przyczajony pasożyt…
Kleszcze najczęściej osadzają się w okolicy szyi, karku, pach lub pachwin czworonogów. Następnie, za pomocą aparatu ssąco-kłującego, wpijają się w skórę zwierzęcia, wpuszczając jednocześnie do naczyń krwionośnych substancję znieczulającą i tamującą krwawienie. Tak ulokowany zaczyna pobierać krew – i tu zaczyna się niebezpieczeństwo, gdyż w ten sposób kleszcz wprowadzać do organizmu niebezpieczne drobnoustroje.

Czym to grozi?
Najczęściej występujące choroby odkleszczowe u psów to babeszjoza, borelioza, anaplazmoza, hepatozoonoza czy odkleszczowe zapalenie mózgu. Ich objawy w początkowym stadium zazwyczaj nie są niepokojące – często do złudzenia przypominają zwyczajne przeziębienie. To szczególnie niebezpieczne – brak specyficznych symptomów powoduje bowiem problemy w ich szybkim rozpoznaniu. Czym charakteryzują się poszczególne schorzenia?

Babeszjoza, która bywa również nazywana piroplazmozą, to choroba przenoszona przez kleszcze łąkowe (Dermacentor reticulatus), psie (Rhipicephalus sanguineus) i pospolite (Ixodes ricinus). Wywołują ją pierwotniaki z rodzaju Babesia, które wraz ze śliną kleszcza przekazywane są do krwi zwierzęcia, gdzie rozmnażają się wewnątrz czerwonych krwinek i powodują ich rozpad, doprowadzając w ten sposób do anemii. Zarażeniu mogą ulegać psy i koty w każdym wieku i każdej rasy. Objawy babeszjozy pojawiają się w ciągu kilku dni od chwili ukąszenia przez kleszcza. Pies staje się apatyczny, osłabiony i traci apetyt. Pojawia się bladość błon śluzowych, żółtaczka, gorączka. Następnie można zaobserwować problemy z oddawaniem moczu oraz zmianę jego zabarwienia, niewydolność oddechową, biegunkę oraz utratę wagi.

Borelioza określana również chorobą z Lyme, powodowana jest przez krętki Borrelia burgdoferi i inne. Przenoszą ją kleszcze z gatunku Ixodes. Obecnie szacuje się, że nawet co 3 kleszcz może przenosić boreliozę! W początkowym stadium choroby w miejscu ukąszenia pojawia się grudka, która z czasem przekształca się w czerwony rozprzestrzeniający się pierścień (tzw. rumień wędrujący). Psiak gorączkuje, staje się apatyczny i traci apetyt. Następnie pojawiają się problemy ze stawami – nawrotowe zapalenia stawów z kulawiznami – sztywny chód, wrażliwość na dotyk, a przy długo nierozpoznanej chorobie także zaburzenia widzenia i neurologiczne.

Anaplazmoza to choroba, która do tej pory nie była znana w Polsce, lecz obecnie coraz częściej zaczyna atakować nasze czworonogi. Powodują ją dwa rodzaje mikroorganizmów: Anaplasma phagocytophilum, która atakuje granulocyty oraz Anaplasma platys, która atakuje płytki krwi. Oba gatunki przenoszone są przez kleszcze z rodziny Ixodes. Anaplamoza przejawia się ogólnym osłabieniem organizmu, apatycznością i wysoką temperaturą. Powoduje także bolesność mięśni, problemy w chodzeniu oraz zaburzenia układu pokarmowego (biegunka, wymioty). U niektórych czworonogów mogą wystąpić także zaburzenia krzepnięcia krwi przejawiające się krwawieniem z nosa lub krwawym moczem. Objawy choroby występują zazwyczaj po ok. 1-2 tygodniach od kontaktu z zakażonym kleszczem.

Europejskie odkleszczowe zapalenie mózgu to choroba wirusowa, powodowana przez wirusy rodzaju Alphavirus z rodziny Flaviviridae. W przypadku tego schorzenia charakterystyczna jest dwufazowa gorączka i objawy neurologiczne: światłowstręt, nadwrażliwość na dźwięki, zaburzenia równowagi, bóle kostno-stawowe, porażenia kończyn oraz silne bóle głowy.

Hepatozoonoza to choroba powodowana przez pierwotniaka z rodzaju Hepatozoon, który może atakować kości, wątrobę a także naczynia włosowate mięśnia sercowego. Występuje u psów, rzadziej u kotów. Do zakażenia dochodzi głównie poprzez… zjedzenie kleszcza przez próbujące wydobyć je z ciała psy. Do objawów tej choroby należy powiększenie węzłów chłonnych, gorączka, brak apetytu czy krwista biegunka. Pojawiają się także takie symptomy, jak objawy neurologiczne, przeczulica skóry oraz matowienie sierści.

Lepiej zapobiegać!
Choć to jeszcze nie wszystkie choroby odkleszczowe u psów, inne schorzenia na szczęście spotyka się bardzo rzadko. Warto pamiętać o jednej fundamentalnej zasadzie: lepiej zapobiegać niż leczyć. Profilaktyka i dbałość o regularną aplikację preparatów przeciwpasożytniczych sprawi, że ryzyko złapania kleszcza przez pupila oraz ewentualnego zachorowania na którąś z chorób odkleszczowych spada do minimum.

O autorze Zobacz wszystkie artykuły

Redakcja

Napisz odpowiedź

Twój adres e-mail nie będzie opublikowany. Pola wymagane są oznaczone *

seventeen − eight =